Modulo4_KHEIRON_EL

Δικτύωση και εκδηλώσεις αναγνώρισης : Η συμμετοχή σε ευρύτερες εκδηλώσεις ( π . χ . συνέδρια μεντορίας , ημέρες εθελοντισμού κ . ά .) μας συνδέει με το « δίκτυο των δικτύων » — άλλους οργανισμούς και συναφή έργα — και εμπλουτίζει την οπτική μας . Παράλληλα , η δημόσια αναγνώριση του έργου των μεντόρων ( πιστοποιητικά , αναφορές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης , μια ευχαριστήρια επιστολή στο τέλος του έτους ) αυξάνει την ικανοποίηση και τη διατήρηση των εθελοντών / τριών . Ένας / Μία μέντορας που αισθάνεται ότι εκτιμάται έχει περισσότερες πιθανότητες να συνεχίσει τη συμμετοχή του / της και να προτείνει και άλλους / ες να ενταχθούν στο πρόγραμμα , διευρύνοντας έτσι το δίκτυο . Συντονισμός και ανοιχτή επικοινωνία με την ομάδα υλοποίησης : Για τη βιωσιμότητα του προγράμματος , είναι καθοριστικής σημασίας οι μέντορες και η οργανωτική ομάδα να συνεργάζονται αρμονικά . Οι μέντορες μπορούν να συμβάλλουν παρέχοντας δομημένη ανατροφοδότηση προς το πρόγραμμα · για παράδειγμα , μετά από κάθε κύκλο , συμμετέχοντας σε αξιολογήσεις σχετικά με το τι λειτούργησε καλά και τι μπορεί να βελτιωθεί σε επίπεδο οργάνωσης ( ταιριάσματα μέντορα – μεντορευόμενου / ης , επιμόρφωση , υλικό υποστήριξης ). Εάν εντοπίσετε ελλείψεις ( για παράδειγμα , αν θα θέλατε περισσότερη αρχική επιμόρφωση σε ένα συγκεκριμένο θέμα ), επικοινωνήστε το προληπτικά . Τα επιτυχημένα προγράμματα ενσωματώνουν μηχανισμούς συνεχούς βελτίωσης , όπου η φωνή των εθελοντών / τριών έχει βαρύτητα . Αυτό ενισχύει επίσης το αίσθημα του ανήκειν : οι μέντορες αισθάνονται ότι το πρόγραμμα τους ανήκει και δεσμεύονται περισσότερο . Ορισμένα προγράμματα δημιουργούν επιτροπές μεντόρων , στις οποίες εκπρόσωποι εθελοντών / τριών συναντώνται με τους / τις συντονιστές / τριες για να προτείνουν βελτιώσεις ή να συν - σχεδιάσουν δράσεις . Αυτή η συν - δημιουργία ενισχύει τη βιωσιμότητα , καθώς οι αλλαγές έχουν την υποστήριξη της βάσης των εθελοντών / τριών . Εν ολίγοις , ένας /μ ία μ έντορας π ου ε μπ λέκεται π έρα α π ό τη μ εντορική σχέση ένας π ρος έναν γίνεται π υλώνας του π ρογρά μμ ατος . Μεταβαίνου μ ε α π ό το « εί μ αι μ έντορας του / της Χ μ εντορευό μ ενου / ης » στο « εί μ αι μ έρος μ ιας κοινότητας μ εντόρων ». Αυτή η συλλογική ταυτότητα είναι ιδιαίτερα ισχυρή : αφενός , συ μ βάλλει στη διατήρηση των εθελοντών / τριών ( δη μ ιουργεί συντροφικότητα — ακό μ η και φιλίες — π ου τους / τις ενθαρρύνουν να συνεχίσουν και την ε π ό μ ενη χρονιά ) και , αφετέρου , διασφαλίζει την π οιότητα ( οι μ έντορες μ οιράζονται κοινά π ρότυ π α και συ μ βουλές , ανεβάζοντας το συνολικό ε π ί π εδο του π ρογρά μμ ατος ). 12